زمزمه های دلتنگی

خدایابه عمرگیاه وبشر

به مهتاب وصحراودریاوبر

به احوال انسان وحالات روح

به عرش وبه فرش وبه کاه وبه کوه

به خون وقیام وزمین وزمان

به خاک وگیاه وبه تیرو نشان

به شعروکتاب ودوات وقلم

به احساس وشورووجودوعدم

نه مستی ورندی،به عقل سليم

به چوب معلم،به پندحكيم

به عرفان وعارف،به جوهر،عرض

به حكمت،حقيقت،به نيت،غرض

به آدينه وگريه انتظار

به اشك ودل واله وبيقرار

به شادی وپاکی به وجدوسرور

به صورت به سیرت به تیغ غرور

به ايمان به غيرت به مردانگي

به دينداري وعشق وآزادگي

به پيدايش مادرازروي مهر

به صبرپدر-گنج زيرسپهر-

به چشم ودهان وبه دست وبه پا

به قلب وزبان ودل باخدا

به هابیل وقابیل وطالوتها

به دیو و فرشته به جالوتها

به اصل وبه فرع وقیام وقعود

به بالاوپایین،فرازوفرود

به دریاوکشتی به فرزندونوح

به هرچه خلایق به کل سطوح

به ملک سباوبه بلقیسیان

به عیسی ومریم به قدیسیان

به دلهای ازسوزغم سوخته

به مادر و چشم به دردوخته

به صوم و صلات وجهاد وبه حج

به نقش و ردیف و ستون و به رج

به لبهای خشکیده تشنه لب

به مکتب،به آداب ورسم ادب

به تنبيه وتشويق ودرس وكتاب

به گرمي وسوزاني آفتاب

به عمران وموسی به الیاس ولوط

به معراج ووحی ونزول وهبوط

به تورات وانجیل وقرآن تو

به امروبه نهی وبه فرمان تو

به سوره به آیه،كلام و به حرف

به افعال واشخاص ونحو و به صرف

به دارو به درمان به اشك يتيم

به گوهربه وجدان به دركتيم

به مینوبه رضوان به باغ بهشت

به محشربه صور و پل سرنوشت

به مکه مدینه به کوفه نجف

به رجحان عزت شهادت شرف

به قبله به کعبه به مسجد به گل

به ایجاد آدم زصلصال و دل

به سرداب ومنبربه محراب ومهر

به دلهای خاشع به صبح وبه ظهر

به تل وبه شمشیرومشک وفرات

به ناهیدوتیروجهان کرات

به حجرومقام وبه رکن وحطیم

به دنیابه برزخ به جنت،جحيم

به تقصيروزمزم به مروه،صفا

به سعي فراوان درآن سرسرا

به زيبايي لحظه هاي دعا

به احسان ولطف وبه جود و سخا

به سنگ سياه و رداي سفيد

به موي تراشيده و روز عيد

به خورشيدپنهان شده پشت ابر

به اشك ونيازودعاوبه صبر

به سبزه به سنبل به سکه سماق

به دشنه به خنجربه چاقو چماق

به کوخ وبه کاخ وبه پیر و به پور

به بوم و به بام و به دیر و به دور

به نیما و سهراب و ثالث بهار

به پروین و سلمان وهم شهریار

به قطر و شعاع و محیط ومحاط

به سلول وخون و جدار و مخاط

به سرمایه و مال و اندوخته

به شرم و به چهربرافروخته

به یس و رحمن و والذاریات

به فتح و به نصر و به والعادیات

به شمس وبه احقاف وحمد و به نور

به شوری و ناس و به یونس به طور

به ایوب و داود و صالح به هود

نه قوم خطاکار عاد و ثمود

به نحل و به نمل و بقر،عنكبوت

به الله - حي الذي لايموت -

به لحن به صوت و صدا و به موج

به عمق و به پستي ،به پشته به اوج

به خنده به گريه به شادي به غم

به ساعت به لحظه به آن و به دم

به كاغذ به دفتر به جوهر به ني

به حق و حقيقت به پايه به پي

به آرامش شب به غوغاي روز

به پنهاني شب به افشاي روز

به فن كتابت به رسم خطوط

به برهان و فرض و دليل و ثبوت

به دور و تسلسل به انديشه ها

به پيدايش حرفه ها،پيشه ها

به آئينه و شمعدان عروس

نه يك آدم ترشروي عبوس

به كار و تلاش و به عقل و جنون

به سعي و به همت به كم و فزون

به هوش و ذكاوت به فكر و نبوغ

به نوزادي و كودكي و بلوغ

به اسب و به زين و به نعل و مهار

به شادابي گل به فصل بهار

به ثقل و گرانش به نيروي وزن

به آهو به تيهو به مار و گوزن

به باران رحمت به برف و تگرگ

به فصل خزان ريزش برگ برگ

به خورشيد و سير طلوع و غروب

به مشرق به مغرب،شمال و جنوب

به ترك و بلوچ و به گيلك به كرد

به مستضعف و كم نياز و به لرد

به تير تفنگ و به سرب فشنگ

به خشم نهنگ و به سوز شرنگ

به قدرت به خفت به صلح و به جنگ

به مار و خدنگ و به ماه و پلنگ

به اقوام و اقوال و فرهنگها

به عرض و به طول و به فرسنگها

به آتش به باران به مرداد و دي

به جام و به باده به ساقي به مي

به ماهي و مور و به مرغ و ملك

به كيهان و خورشيد و ماه و فلك

به زيبا و زشت و به خوب و به بد

به اهلي و وحشي به دام و به دد

به مرد و زن و پير وبرنا و يل

به زنبور و كندو به شهد و عسل

به روز و شب و هفته و ماه و سال

به جوبار و رود و به آب زلال

به قول و به فعل و به گفت و شنود

به نيت به ذكر و دعا و سجود

به روزي كه آدم ز گل شد پديد

رحم بارور شد به خلق جديد

به سختي و صبر و اميد درون

به شيريني و تلخي اندرون

به روز و شب انتظار و اميد

به صبح و طلوع و شروع و نويد

به تكبير و تقديس و تسبيح تو

به شكر و سپاس و به تنزيه تو

به القاء اشهد،اقامه ،اذان

به نام و به نوزاد و شير و دهان

به نوپايي و كودكي و سرور

به دنياي بازي به شادي و شور

به درس و كتاب و دبستان و علم

به آموزگار و به چوب و به حلم

به پيروزي و فتح و فرخندگي

به رنج پدر،سختي زندگي

به باليدن و رشد و پروردگي

به مادر كه غم ديده از زندگي

به پاييز و باد و به طوفان و غم

به گلهاي پرپر،به نشكفته هم

به اشك و به رشك و به آه و به سوز

به ناله به گريه ز شب تا به روز

به پاكان و ياران و ابرار تو

به خوبان و خويشان دربار تو

به آنانكه خوب و خدايي شدند

به عشقت و راهت هوايي شدند

به آنانكه از خاك برتر شدند

و با عرشيان تو همسر شدند

به تشديد تغيير و سن بلوغ

به تشكيل حالات و فكر و نبوغ

به آمال و آفاق و حس غريب

نه بحران و طغيان و هر چه عجيب

به وعد و وعيد و به قول و قرار

به اتمام و پايان و فرجام كار

به فرصت ، فراغت به آسودگي

نه سختي و رنج و تن آلودگي

به منت به رحمت به نعمت ز تو

به سنت به فتنه به مهلت ز تو

به عشق و به دست توسل زدن

براي كمي ، تكيه بر كل زدن !

به رفع نياز و به "مشكل گشا"

به سلطان علي ابن موسي الرضا(ع)

به رخ دادن آنچه ممكن نبود

به وقت دوباره كه ممكن نبود

به كرسي نشيني بر حق حق

به بر جا نشيني برحق حق

به حق وفاي به عهد و به عهد

نه دل را شكستن ، جفاي به عهد

به خدمت به خلق و به تحصيل علم

به تاليف و تدوين و تكميل علم

به تزويج و تبديل و تكميل دين

به تكوين و تشريع و عشق نوين

.

.

.

ادامه دارد...